KIRGIZIË

Reisroute Kirgizië: Van Andijon naar Karakol

Jongen op paard bij Song Kol - Kirgizie

Als je ’s ochtends uit je yurt stapt, kijk je uit over de vallei met in de verte besneeuwde bergtoppen. Al snel beland je op een paard voor een tocht rondom een ijsblauw bergmeer. ’s Middags hobbel je in een volgepropt oud busje over een slechte weg naar de volgende plaats, waar de zwartgeblakerde shaslick al op je wacht. Je overnacht bij een familie thuis, in de kamer van één van de kinderen. Tijdens een rondreis door het Centraal-Aziatische Kirgizië (ook wel Kirgistan of Kyrgyzstan), zou dit zomaar een gemiddelde dag kunnen zijn.

Hoewel het natuurlijk handig is om te weten welke route je ongeveer wil afleggen, kun je een reis door Kirgizië waarschijnlijk niet tot in de puntjes plannen. Dat hoeft ook niet, want zoals je hier en hier kunt lezen, is er weinig om je zorgen over te maken.

Om je toch alvast een idee te geven van een mogelijke route, nemen we je mee op de reis die wij maakten. Wij kwamen Kirgizië binnen vanuit Oezbekistan en vertrokken een kleine twee weken later weer vanuit Bishkek. Over het eerste deel van onze reisroute door Kirgizië kun je hieronder lezen. Over het tweede deel lees je in ons blog over de route van Karakol naar Bishkek.

Koeien bij Song Kol - Kirgizie

 

Andijon – Jalal Abad

In het Oezbeekse Andijon nemen we een taxi die ons naar de grens met Kirgizië brengt. De chauffeur legt ons met gebaren uit dat hij vier kinderen heeft: twee met wenkbrauwen en twee met een snor. We vermoeden dat het hier om twee meisjes en twee jongens gaat.

Al snel komen we aan bij de Dostyk grensovergang tussen Oezbekistan en Kirgizië. Daar is het verrassend rustig. De grenswachten lijken blij dat er eindelijk een iemand komt en beginnen enthousiast een gesprek over (hoe kan het ook anders) Nederlandse voetballers. Na een aantal grensposten en diverse nieuwsgierige vragen over waarom er zo weinig kinderen, maar zo veel stempels in onze paspoorten staan, stappen we in een vol busje op weg naar Osh.

Osh is een grote, drukke stad waar we helaas niet lang kunnen blijven. We bezoeken alleen een geldwisselkantoor waar de eigenaar heel onopvallend wat van ons geld weet te laten verdwijnen.

Winkels - Kirgizie

Dan nemen we een bus naar Jalal Abad, waar bij een drukke chaikana wat niet verder te definiëren stukken vlees wegspoelen met een Baltika biertje. Slapen doen we in een hotel waarvan de glorietijd vermoedelijk in de Sovjetperiode lag.

Jalal Abad – Kazarman

De route van Jalal Abad naar Kazarman is niet zo populair als verwacht. Niemand in Jalal Abad lijkt zelfs maar te weten waar shared taxi’s naar Kazarman vertrekken. Als zo ongeveer heel Jalal Abad ingeschakeld is om ons te helpen, vinden we iemand die iemand kent die weet waar de taxistandplaats is. Deze blijkt in de hoek van een verlaten parkeerterrein te liggen, waar een familie in een oude trailer woont.

Na uren wachten, grotendeels in het gezelschap van een man die ons op de vroege ochtend wodka in een plastic bekertje aanbiedt, komt er eindelijk een taxi aanrijden. Net op tijd! We wilden namelijk net onze planning omgooien en naar Bishkek reizen.

Man met traditionele hoed - Kirgizie

We delen de taxi met een oudere man met typisch Kirgizisch Ak Kalpak hoedje, die onderweg kymys voor ons regelt: gefermenteerde paardenmelk. Het is een lokale delicatesse die ongeveer zo lekker is als hij klinkt. We doen natuurlijk alsof het het lekkerste is dat we ooit gehad hebben.

De weg naar Kazarman is slecht, maar het uitzicht op het mooie berglandschap met overal tentjes, paarden en koeien maakt dat meer dan goed.

Kazarman – Song Kol

Na een overnachting in een gezellige CBT homestay in Kazarman reizen we met een door CBT geregelde taxi naar Song Kul. Dit is een groot meer in de bergen waar in de zomer gezinnen hun yurts opzetten en hun kuddes laten grazen. De chauffeur remt plotseling en wijst vragend naar een groepje yurts. Moet hij ons daar naartoe brengen? Wij hebben geen plan, dus doe maar!

Yurts bij Song Kol Kirgizie

Paardrijden bij Song Kol - Kirgizie

Vanuit onze eigen yurt kijken we uit op de bergen, paarden die over de graslanden galopperen en het Song Kol meer. ’s Avonds wordt onze yurt verwarmd met een kachel en horen we de wolven huilen en de ezels balken.

Bij Song Kol kun je wandelen, paardrijden of gewoon genieten van de prachtige omgeving.

Song Kol – Kochkor

De keuze om liftend naar Kochkor te gaan blijkt niet de verstandigste. Na een paar uur lopen moeten we toegeven dat er wel érg weinig auto’s op de route tussen Song Kol en Kochkor rijden. Heb je tijdens je rondreis een strak tijdsschema? Regel dan via CBT of via de familie waar je overnacht je vervoer naar je volgende bestemming.

Yurts aan het meer bij Song Kol - Kirgizie

Gelukkig vinden we uiteindelijk, net voordat we de moed verliezen, een gezin uit Bishkek dat op weg terug is van een familiebezoek bij Song Kol. Ze nemen ons, vooral uit nieuwsgierigheid, graag mee. Met behulp van ons woordenboek stellen we elkaar vragen en vergelijken we Kirgizië met Nederland. Zijn brood en benzine in Nederland echt zo duur?

Kochkor is voor ons vooral een doorreisplek, waar we overnachten op een kamer vol autoposters. De vriendelijke eigenaresse van de homestay vertelt over de mooie plaatjes van Nederland die ze op internet gezien heeft. Speciaal voor ons warmt ze de afvalgestookte sauna op.

Kochkor – Bokonbaevo

Vanuit Kochkor nemen we een shared taxi naar Balykchy, om daar wederom in een vol busje naar Bokonbaevo te stappen. Aan het gebrek aan comfort van het Kirgische openbaar vervoer wen je snel. Ook deze rit genieten dan ook ruimschoots van de omgeving.

In Bokonbaevo gaan we naar een zoutmeer, waar door de Kirgiziërs volop vakantie gevierd wordt: hele families komen hier om te zwemmen en barbecueën. De modder uit het meer staat bekend om zijn helende krachten. Deze wordt dan ook enthousiast gebruikt om het lichaam in te smeren.

Mannen bij zoutmeer Bokonbaevo - Kirgizie

We overnachten in een homestay, waar we eindelijk weer een échte douche hebben. Een die nog warm water geeft ook!

Bokonbaevo – Karakol

We nemen een marshrutka naar Karakol, die met een actiefilm op vol volume over de nogal hobbelige weg langs het mooie Issyk Kul meer scheurt. Bij aankomst in Karakol zien we een stad die zo Sovjet is als maar kan: trieste woonflats die bijna uit elkaar vallen, een park waar onkruid de overwinning heeft opgeëist, beelden van Lenin en andere Sovjethelden en regeringsgebouwen die vast ooit indrukwekkend geweest zijn. Als je net als wij liefhebber bent van vergane (Sovjet)glorie, kun je Karakol vast en zeker waarderen.

Karakol - Kirgizie

In het tweede deel van onze reisroute door Kirgizië lees je over de trekking die wij maakten naar het Ala Kol meer en hoe we verder reisden naar Bishkek.

Laatst bijgewerkt op 19 december 2016

Lees ook

Schrijf als eerste een reactie

Laat een reactie achter